Σήμερα ο ΟΟΣΑ έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεση  «Taxing Wages 2018» στην οποία υπολογίζει τους συνολικούς φόρους επί του εισοδήματος της εργασίας που πληρώνουν εργαζόμενοι και εργοδότες, αφαιρουμένων των επιδομάτων, ως ποσοστό του εργατικού κόστους. Αυτό το μέγεθος αποκαλείται «φορολογική σφήνα».

Η συνολική «φορολογική σφήνα», στην οποία αθροίζονται εκτός από τον φόρο εισοδήματος και οι ασφαλιστικές εισφορές, έφτασε στην Ελλάδα πέρυσι στο 40,8% του κόστους εργασίας, όταν ο μέσος όρος των χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης είναι στο 35,9%.

Το μέγεθος της «φορολογικής σφήνας» στην Ελλάδα δείχνει το πόσο επιβαρυμένη είναι η νόμιμη παραγωγική δραστηριότητα και πόσο μεγάλα κίνητρα δίνει το ίδιο το σύστημα στη «μαύρη» εργασία. Εάν μάλιστα υπολογιστούν η γραφειοκρατία, η διαφθορά και πολλοί αναχρονιστικοί περιορισμοί στην εργατική νομοθεσία, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γιατί οι ελληνικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να εμφανίζουν έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Πρέπει να σημειωθεί πως βάση των στοιχείων του ΟΟΣΑ η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση των επιβαρύνσεων οικογενειών με δύο παιδιά στις οποίες εργάζεται ο ένας γονέας, καθώς για κάθε 100 ευρώ αμοιβής από την εργασία, τα 39 ευρώ πηγαίνουν απευθείας για κάλυψη ασφαλιστικών εισφορών και φόρων εισοδήματος.

Τα περυσινά στοιχεία του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα είχαν καταδείξει πως στις οικογένειες με δύο παιδιά, όπου εργάζεται μόνο ο ένας γονιός, η συνολική επιβάρυνση αυξήθηκε το 2016 και διαμορφώθηκε στο 38,3% του κόστους μισθοδοσίας. Τα φετινά στοιχεία έδειξαν ακόμη μεγαλύτερες επιβαρύνσεις.

Σε μέσα επίπεδα, στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ η φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση της εργασίας στη συγκεκριμένη κατηγορία είναι 26,1%, με τις τρεις καλύτερες επιδόσεις να αφορούν Ελβετία (9,1%), Χιλή (7%) και Νέα Ζηλανδία (6,4%).