Είκοσι πέντε χρόνια μετά την απεργία στις εξετάσεις (7/5–23/6/1988), το Υπουργείο Παιδείας με τα νέα εξοντωτικά μέτρα οδηγεί τους εκπαιδευτικούς σε σύγκρουση. Την ίδια ώρα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξαπολύουν τόνους ψεμάτων και συκοφαντιών για τους εκπαιδευτικούς στην εναγώνια προσπάθειά τους να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους, ποντάροντας στην ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού. Δεν πρόλαβαν οι εκπαιδευτικοί να εκδηλώσουν τις διαθέσεις τους να αγωνιστούν ενάντια στην πολιτική που αφανίζει το δημόσιο σχολείο, τη δουλειά τους και τις ζωές τους και αμέσως άρχισε η παραπλάνηση και συκοφάντηση όσων τολμούν να αντιστέκονται.Ψευδώς και παραπλανητικά προβάλλεται από όλα τα μέσα ενημέρωσης ότι η αύξηση του ωραρίου αποτελεί το μείζον θέμα στο οποίο αντιδρούν οι εκπαιδευτικοί.Οι υποχρεωτικές μεταθέσεις των εκπαιδευτικών σε όλη την επικράτεια, η εφαρμογή του νέου Πειθαρχικού Δικαίου, που καταργεί κάθε έννοια του τεκμηρίου αθωότητας, η αξιολόγηση με τη μορφή τιμωρίας και μισθολογικής καθήλωσης, οι νέες συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και η δημιουργία τμημάτων με 30 και περισσότερους μαθητές, η κατάρρευση των εργασιακών δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι τα βασικά σημεία της πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας στα οποία αντιστέκεται ο εκπαιδευτικός κόσμος.Όσο αφορά το ωράριο εργασίας των εκπαιδευτικών για την αποκατάσταση σε όλα τα ψέματα και τις συκοφαντίες πρέπει να γίνουν γνωστά τα εξής:Γιάννης Σουκιούρογλου