του Γιώργου Ροδάκογλου
Η ίδρυση του Κέντρου Καινοτομίας στην Πέλλα αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, ένα σημαντικό σημείο αναφοράς για ολόκληρη την περιοχή. Η Πέλλα επιλέχθηκε ανάμεσα σε τέσσερις προτάσεις από διαφορετικές περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας. Βασικό επιχείρημα που καθόρισε την τελική απόφαση ήταν ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Πέλλας συμπεριλαμβανομένης της Νέας Πέλλας, και ειδικότερα το μοναδικό μουσείο της περιοχής.
Η επιλογή έγινε από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, Αλέξανδρο Κόπτση, απόφαση για την οποία οι κάτοικοι της περιοχής θα πρέπει να τον ευγνωμονούν. Ο κύριος Κόπτσης ήταν αυτός που αξιολόγησε, αποφάσισε και κατέθεσε την πρόταση προς το Υπουργείο Παιδείας, και αυτή εγκρίθηκε άμεσα. Με αυτή την πρωτοβουλία, ο επικεφαλής της Περιφερειακής Εκπαίδευσης έδωσε ένα σαφές προβάδισμα σε μια ιστορική περιοχή, η οποία πλέον θα συνδέεται άμεσα με την καινοτομία, την εκπαίδευση και τη σύγχρονη γνώση.
Η Πέλλα επιλέχθηκε μεταξύ της Θεσσαλονίκης, της Χαλκιδικής και της Αλεξάνδρειας καθώς αποτελεί το κεντρικό σημείο της Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ το ιστορικό της βάρος, ως γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της προσέδωσε έναν μοναδικό συμβολισμό.
Το Κέντρο Καινοτομίας θα στεγάζεται στον πρώτο όροφο του πρώην Δημαρχείου και αναμένεται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να τεθεί σε πλήρη λειτουργία. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι εκατοντάδες μαθητές από ολόκληρη την Κεντρική Μακεδονία θα επισκέπτονται τα δυο χωριά και θα συμμετέχουν σε εκπαιδευτικά προγράμματα, ερχόμενοι παράλληλα σε επαφή με την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής.
Η δημοτική αρχή έχει αναλάβει την υποχρέωση να καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα, της δομής, δηλαδή καθαριότητα και ρεύμα, κάτι που θεωρείται εύλογο, καθώς ήδη καλύπτει όλες τις λειτουργικές ανάγκες πολιτιστικών και μορφωτικών συλλόγων της περιοχής, παρόλο που έχουν έσοδα από τις εκδηλώσεις τους.
Ωστόσο όμως εδώ, επανέρχεται ένα σοβαρό ερώτημα που δημιουργεί έντονο προβληματισμό. Πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Παιδείας και η Περιφερειακή Εκπαίδευση να αναδεικνύουν την Πέλλα ως μοναδικό σημείο προβολής και ανάπτυξης της περιοχής, και την ίδια στιγμή ο Δήμος Πέλλας να έχει καταργήσει με την έλευση του 2026 την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Τουρισμού; Δηλαδή, την ώρα που οι άλλοι επενδύουν στην εξωστρέφεια, την ανάδειξη της ιστορίας και την προσέλκυση επισκεπτών, η δημοτική αρχή επιλέγει να καταργήσει ακριβώς τον θεσμό που θα μπορούσε να στηρίξει αυτή την προοπτική και να την πάει ένα βήμα παραπέρα.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πολλοί δήμοι της περιοχής κινούνται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Δήμοι όπως η Έδεσσα, η Βέροια, η Νάουσα, η Θεσσαλονίκη αλλά και εκατοντάδες άλλοι σε ολόκληρη τη χώρα διαθέτουν Αντιδημαρχία Τουρισμού και Πολιτισμού, αναγνωρίζοντας τον κρίσιμο ρόλο που παίζει στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και της πολιτιστικής ταυτότητας. Μάλιστα, ο Δήμος Αλμωπίας προχωρά την περίοδο αυτή στη θεσμοθέτηση ανάλογων αντιδημαρχιών, ενισχύοντας την εξωστρέφειά του.
Έτσι ,για τη Δημοτική Αρχή της Πέλλας δημιουργείται μια παράδοξη εικόνα. Την ώρα που η Πέλλα επιλέγεται από την Πολιτεία ως τόπος σύνδεσης της ιστορίας με την καινοτομία, η ίδια η τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται να αποδυναμώνει τους θεσμούς που θα μπορούσαν να διευρύνουν κάθε ανάλογη προσπάθεια. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που εύλογα περιμένει απάντηση καθώς έως τώρα αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό ατόπημα του δημάρχου. Και είναι αδιανόητο ως επιχείρημα ο Στάθης Φουντουκίδης να συγκρίνει τον Δήμο Πέλλας με τον Δήμο Αθηναίων, υποστηρίζοντας ότι και η Αθήνα δεν διαθέτει αντίστοιχη Αντιδημαρχία Τουρισμού και Πολιτισμού. Παραλείπει όμως να αναφέρει κάτι βασικό, ότι στην Αθήνα δραστηριοποιούνται ορισμένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά ιδρύματα της χώρας, τα οποία έχουν αναπτύξει τεράστια δράση στον τομέα του πολιτισμού, της τέχνης και της εκπαίδευσης. Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Ίδρυμα Ωνάση, το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, δεκάδες μουσεία και πινακοθήκες, αλλά και το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού βρίσκονται στην Αθήνα και αποτελούν ισχυρούς πυλώνες πολιτιστικής δραστηριότητας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, πράγματι μια Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Τουρισμού του Δήμου δεν μπορεί να προσθέσει κάτι ουσιαστικά διαφορετικό.
Στο Δήμο Πέλλας όμως-όπου η ιστορία αποτελεί το μεγαλύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής- η ύπαρξη ενός τέτοιου θεσμού δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Οι διαπιστώσεις αυτές όμως, δεν είναι μόνο δικές μου αλλά είναι διαπιστώσεις της πλειοψηφίας των δημοτών. Επίσης η χάραξη μιας πολιτικής χωρίς προοπτική για τον τόπο, δεν μειώνει τους επικριτές της. Αντίθετα, είναι μια απόφαση που τελικά υποτιμά τις δυνατότητες και τις προοπτικές των ίδιων των κατοίκων της περιοχής κάτι που δεν προσπερνάται εύκολα. Οι αποφάσεις λοιπόν των διοικήσεων μπορεί να περνούν, αλλά οι συνέπειες για έναν τόπο μένουν και ο Δήμος Πέλλας ύστερα από τόσα χρόνια χαμένων ευκαιριών, δεν αντέχει άλλο στη στασιμότητα. Συνεπώς οι φωτογραφίες ευτυχίας και τα χαμόγελα των καλοντυμένων αιρετών σε διάφορες δράσεις, δεν καταδεικνύουν ούτε το όραμα, ούτε τη στρατηγική ανάπτυξης που απαιτείται, αλλά μια διοίκηση που εστιάζει μόνο, στο πως θα επανεκλεγεί και τίποτα περισσότερο και ίσως να αγνοεί και τις εξελίξεις γενικότερα.
Δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου, 2026
